Eerste week in Porto.

Bom dia iedereen! Ik ben Mathyro van het zesde jaar bio technieken en ik ben de gelukkige leerling die een volledige maand mag doorbrengen in het analytisch wijn/ porto labo van Taylors in het zonnige Portugal. En vandaag vertel ik jullie wat ik deze week heb meegemaakt en bijgeleerd.

Zaterdag was onze aankomst in Porto. Meneer Nuyten en ik namen de uber van het vliegveld naar Taylors om daar de huis sleutel van mijn accomodatie op te halen, de bewaker wou steeds niet geloven dat ik daadwerkelijk DE stagair was die vandaag zou toekomen maar na een goeie 10 minuten kregen we toch mijn huis sleutel en konden we verder.

Maar verder gingen we juist niet, we dachten gebruik te maken van het uitstekende weertje en aangezien we op het terrein stonden van het bedrijf waarvoor ik komende maand zou werken leek het ons maar logisch om wat onderzoek te doen en ons bekend te maken met de buurt en het bedrijf. We bezochten de kelders van Taylors dat uitmondde op de WOW (het World Of Wine museum). Maar we besloten toch om het grootste en bekendste wijn museum van Europa toch te laten voor een dag wanneer we wat meer tijd zouden hebben en keerden terug naar Taylors om ons bezoek af te sluiten met wat culturele proevertjes.

Na ons vertrek van Taylors vertrokken we naar mijn nieuwe huis zodat ik kon uitpakken, mijn Portugese kamergenoten kon begroeten en even kon rusten van de reis. De dag sloten we dan nog af met een etentje aan de Douro rivier waar Porto rond gebouwd is.

KLIK TWEE KEER OP DE VIDEOS OM ZE TE LATEN AFSPELEN

De eerste ochtend in Porto verliep op zijn gemakjes, wat uitslapen en dan in het zonnetje naar beneden wandelen om meneer Nuyten te begroeten aan een ontbijt plaatsje waar we onze dag konden inplannen.

We namen een iconisch kabel liftje naar boven zodat we de imposante Luis I brug eens van boven konden oversteken, deze brug is waarschijnlijk de bekendste brug in Porto en was ontworpen door de architect Eiffel, die ken je misschien door een klein extra projectje die hij ook ooit eens gedaan heeft, namelijk de Eifeltoren van Parijs.

Vervolgens namen we afscheid van het indrukwekkende stads uitzicht om verder te trekken naar het historisch centrum van Porto waar we verschillende culturele punten bezochten zoals de kathedraal:

Een leuk bibliotheekje waar we een zoete porto en een bolinho de bacalhau konden kopen:

En het beroemde treinstation van Porto moesten we zeker ook eens gezien hebben:

En dan was zowel ons cultureel uitstapje als het eerste weekend afgelopen. Gelukkig voor mij was de maandag ook nog behoorlijk rustig aangezien ik voor mijn stagebedrijf; Quinta & Vineyard Bottlers (QVB) laboratories, pas om negen uur s’ochtends moest beginnen met een online e-learning sessie om de principes en de werking van de Fladgate partnership te kunnen begrijpen en ook alle veiligheidsregels te kennen.

The Fladgate Partnership (TFP) is de overkoepelende groep waar Taylors in zit maar ook andere Porto wijn bedrijven zoals Croft en Fonseca. Maar buiten de wijnindustrie is TFP ook zeer belangrijk in de toerisme en distributie in porto en zelfs projecten op duurzaamheid en herbebossing die al internationaal de ronde doet; zoals het Porto protocol wat een duurzaamheidsinitiatief is voor de wijnsector over heel de wereld . Enkele voorbeelden van het toerisme en hospitaliteitssector waar TFP ook zo bekend om staat is natuurlijk het o zo bekende World Of Wine (WOW), dit is niet alleen een wijn museum maar het is een groot complex van 7 verschillende musea, restaurants en winkels die allemaal met elkaar verbonden zijn als 1 klein dorpje in het centrum van Villa Nova de Gaia. Dan heb je ook nog de luxe hotels zoals het Yeatman Hotel in Villa Nova de Gaia en het Vintage house hotel in de Douro vallei dat buiten de stad ligt.

Na mijn e-training gingen ik en meneer Nuytten nog iets gaan eten in de World of Wine, waar ik een klassieke francesinha heb gegeten, dit is een klassiek Portugees gerecht. Ik was te druk bezig met eten om een foto te nemen maar kort samengevat is het een sandwich gemaakt van lagen geroosterd brood, verschillende soorten warm vlees, en dat allemaal in een lekker sausje gelegd; heerlijk dus. Hierna maakten we een korte wandeling naar het QVB waar ik de komende maand zou werken, daar werd ik voorgesteld aan een paar medewerkers uit het labo maar mocht ik nog wat vroeger naar huis omdat de laboverantwoordelijke er niet was. Dus ik en meneer Nuytten waren dan nog gewoon iets gaan eten en passeerden dan wat leuke winkeltjes of culturele plekjes aan de Douro rivier.

Zoals deze viswinkel die waarvan de verpakking veel meer waard was dan de vissen die er in zaten. Er waren sardineblikken voor elk jaartal, hierop stonden dan bepaalde gebeurtenissen die dat jaar gebeurd waren. Deze blikjes gingen terug tot wel 1950 (gelukkig waren de sardines die er in zaten niet zo oud)

Dinsdag verliep mijn eerste werkdag vlotjes en werd ik al snel voorzien van mijn eigen werk plaats en eigen verantwoordelijkheid. Iedereen was direct heel vriendelijk en ik weet nu al dat het een zeer aangename plaats is om te werken.

Na het werk gingen ik en meneer Nuytten nog naar het beroemde livraria lello, een zeer mooi en charmant boekenwinkeltje dat nu jammer genoeg wel een zeer toeristische plek geworden is. Om de dertig minuten is er een nieuwe golf van van mensen die binnengelaten wordt in het boekenwinkeltje en met dat het ook al niet het grootste gebouw ter wereld is wordt het wel behoorlijk snel behoorlijk knus. Al bij al wel een ervaring die je zeker gedaan moet hebben als je naar Porto komt maar niet echt een plaats waar ik deze maand vaker mijn boeken zal kopen. In mijn bezoek daar heb ik toch wel twee boeken gekocht, namenlijk Animal farm en Lord of the flies; de kasten zijn gevuld met klassiekers en must-read boeken die zeker aan te raden zijn door een top leerkracht Engels en Nederlands (meneer Nuytten dus).

Na ons bibliotheek bezoekje aten we nog iets in een Indisch restaurant en kochten we wat ontbijt voor morgen en namen we uiteindelijk ons laatste afscheid aan de jardim do morro.

In het labo ben ik medeverantwoordelijke voor kwaliteitscontrole en voedselveiligheidscontrole, dit wil zeggen dat ik een aantal verschillende testen doe om ervoor te zorgen dat de wijn veilig gedronken kan worden, lekker is en er goed uitziet. Hiervoor staan de bovenstaande machines ook tot mijn beschikking. Bij elke batch stalen dat binnenkomt voor onderzoek start ik eerst met het correct labelen en noteren van de stalen; het systeem volgt een zeer specifieke werking met een aparte code voor elk staal, het is dus zeer belangrijk dat alles ook correct in het systeem genoteerd wordt zodat we niet per ongelijk de productie van een perfect goede wijn stil leggen omdat de waarden in een andere wijn slecht waren of nog erger: een slechte wijn in productie laten.

Na het noteren van alle codes volgt eerst de sulfietbehandeling omdat deze meestal het langste duurt per staal dus de rest van de proeven kan je doen terwijl dit bezig is. De sulfietbehandeling wordt uitgevoerd om het aantal totale of vrije sulfiet in een wijnstaal te bepalen. Sulfiet wordt toegevoegd om oxidatie te voorkomen en bacteriën te doden. Het is dus altijd belangrijk dat de juiste hoeveelheid SO₂ toegevoegd wordt, wat ook 3 keer doorheen het proces gedaan wordt: vlak na de oogst, om de druivenmost te beschermen tegen bacteriën; tijdens de fermentatie om de gisting te controleren (meer SO₂ dood ook gistcellen) en bij de botteling om een stabiele wijn te kunnen verkopen dat niet verder zit te fermenteren in de fles. Het minimum en maximum mg/l sulfiet in een wijn hangt af van welke wijn het is. Witte wijnen bijvoorbeeld hebben een minimum van 100 en een maximum van 130 mg/l waarals tawny port wijnen minder nodig hebben met een minimum van 60 en een maximum van 100 (als ze jonger zijn dan 7 jaar).

Eens de stalen in de sulfietbehandeling zitten ga ik naar de beste vriend van een wijn analyst, de FOSS wijnscanner.

De FOSS wijnscanner kan tot 14 verschillende parameters meten in enkele seconden. zonder dit toestel zit je over alle parameters samen zeker meer dan 2 uur in totaal. Deze machine is dus het centraal punt van het hele labo omdat het zo danig veel proeven vervangt door de simpele handeling van een buis in een proefbuis te steken en op een knop te drukken.

Enkele waarden die gemeten kunnen worden door de wijnscanner zijn: Het massavolume, dat is de dichtheid van de wijn, hieruit kan het suikergehalte worden berekend. Baumé, is de suikerdichtheid in specifiek druivensap; het is een soort omgezette vorm van densiteit zoals bij massavolume maar speciaal gemaakt voor gebruik in de oenologie. [A520, A420, DO280, intensiteit en tint] dit zijn allemaal verschillende parameters die samenwerken om kleur van de wijn te bepalen, dit helpt bij het bepalen van oxidatie, tannine of anthocyanen die veroorzaakt kunnen zijn door kwaliteit van de druiven, oxidatie of verschillende methodes van extractie.

Ook de pH kan hier in gemeten worden, dit is de zuurtegraad van de wijn dat op een schaal van 0 tot en met 14 loopt en toont of een vloeistof zuur of base is. Bij wijnen valt dit bijna altijd tussen de 3 en 4 pH, afwijking hiervan kan een teken zijn van slechte druiven of bacteriën.

Ook wordt de vuilheid, bacteriën en gisten geobserveerd onder de microscoop. Bij porto wijnen moeten we er zeker van zijn dat er geen bacteriën of gisten aanwezig zijn, terwijl melkzuurbacteriën en gisten bij tafelwijnen volkomen normaal zijn. Wijnen die gerijpt hebben in houten vaten zullen natuurlijk ook vuiler zijn dan wijnen die in inox vaten gerijpt zijn, deze waarden schrijven we op als 1 voor een beetje vuil/ een paar bacteriën/ gisten, 2 voor een gemiddeld aantal of 3 voor een hoog aantal.

De vacuum filter wordt gebruikt als voedselveiligheidsanalyse om wijnen door een dikke filter te trekken om te zien of er fragmenten glas of metaal in zit. Als er fragmenten van meer dan zeven millimeter overblijven op de filter dan wordt de productie direct stilgelegd en worden geproduceerde flessen terug geroepen.

Op het einde van een lange werkweek nam ik een pizza mee uit een italiaans restaurant op mijn weg en zette me neer op het gras van de Jardim do Morro om naar het fenomenale uitzicht van de stad te kijken samen met de muziek van de straat muzikanten, het gepraat van groepen vrienden en een fris drankje van een straatverkoper. De perfecte afsluiter van de week.

Dankjewel om te lezen en tot volgende week, até proxima samana!