22/03/2023

Vandaag was een speciale dag van onze buitenlandse stage. We vertrokken om 9 uur met de schoolbus naar Endla Looduskaitsela. Dit is een moerasachtig bos met zachte turfgrond en zuur, donkerbruin water.

Dit veengebied bestaat al sinds de ijstijd en doordat het water zo zuur is vinden ze zelfs nog zaken van tijdens de oorlog. Zo zei de gids dat ze een weggezonken tank hadden gevonden in het bos die nog in goede staat was. Het veengebied is beschermd, dit zie je aan de bordjes met een eikenblad op.

We zijn dan over een bevroren meer gegaan, de gids was niet zeker of de dikte van het ijs nog genoeg was. Daarom hebben we gaten geboord met een ijsboor, het ijs was 20 cm dik dus nog meer dan voldoende! Dan was het tijd om de sneeuwschoenen aan te doen om door de zachte natte veengrond te wandelen.

Hier was het ijs in de open plekken al heel wat minder dik, ik ben er natuurlijk door gezakt, frisse voeten hoor! Dan hebben we naar een uitkijktoren beklommen, een Sloveense student had een professionele drone mee om luchtfoto’s te maken.

Vervolgens stond het natuurmuseum van het gebied gepland, waar we de verschillende dieren van het veengebied konden bewonderen. Als laatste zijn we met de bus naar de studentenstad Tartu gegaan, de tweede grootste stad van Estland met 100000 inwoners waarvan 20000 studenten.

Er staat daar zowaar een gebouw dat nog schuiner staat dan de toren van Pisa. Foto Het was een leuke maar vermoeiende dag, ik was blij dat ik ’s avonds kon uitrusten in mijn kamer.