Bem vinda de volta! De derde en voorlaatste week is ten einde dus ik mag jullie weer alles vertellen wat gebeurd is.
Nadat ik afscheid had genomen van mijn familie ging ik terug naar het werk. Hier ging alles weer zoals andere dagen. Een vaak terugkerende taak van mij is de kwaliteit van rijpende wijnen in vaten bekijken. Dit is heel belangrijk want als er een bacterie zich voortplant in de vaten of het alcoholgehalte niet klopt, etc.
Daarom begin ik elke dag dus met het uitkiezen van stalen dat op het rek staat voor deze specifieke opdracht. Geen enkele fles in dit rek is een nieuwe wijn noch is het een wijn dat nu aan het bottelen is. Eens ik de wijnstalen in volgorde heb gezet schrijf ik alle gegevens van de reeks(en) op in specifieke folders; die later worden overgeschreven in het online data archief (SAP-systeem). Daarna kan ik beginnen met de proeven.
Over meeste proeven heb ik vorige week al gesproken, zoals de sulfiet behandeling dat het aantal reactieve zwaveldioxide SO2 in een wijnstaal meet. Of de FTIR-FOSS wijnscanner dat heel veel verschillende parameters in 1 keer kan meten, heb ik nog niet verteld over een ander toestel waar ik dagelijks mee werk.
De Lovibond troebelheidsmeter, een machine dat mij verteld hoe troebel wijn is. Het werkt door een infrarood licht door een wijnstaal te sturen, partikels zoals vuiligheid in de wijn reflecteren dit licht wanneer het er in aanraking mee komt. Het gereflecteerd licht wordt dan gemeten door een fotosensor dat zich op een hoek van 90° van de lichtstraal bevindt, hoe meer licht dat deze sensor opvangt, hoe troebeler het water is. En doordat de TB300 met infrarood licht werkt maakt het dus niet uit of je nu een witte of rode wijn hebt want de natuurlijke kleurstoffen in de wijn hebben veel meer effect op zichtbaar licht dat tussen de 400 en 700nm zit dan op infrarood licht dat op 860nm zit op de spectrum.
Hier een beknopte uitleg in het labo:
In de fladgate partnership helpen ze hun werknemers door gratis lessen en workshops aan te bieden aan hun werknemers, voorbeelden hiervan is een opleiding in financiële geletterdheid, cyber security, excel lessen en elke maandag heb je ook de Engelse les. De leerkracht Engelse les hoorde het gerucht rondgaan dat voor het eerst in de geschiedenis van het bedrijf een internationale student in de QVB technische dienst was, en ze was volledig van plan om hier gebruik van te maken.
Ze vroeg me mee om een les mee te volgen waarin de studenten konden praten met mij om zowel mij te leren kennen maar ook om hun eigen Engels te trainen en te verbeteren in gesprek, deze les verliep zo goed dat ze me ook vroeg om het volgende uur ook te komen. In het klaslokaal kon ik hun vertellen over ons kleine landje België, over welke talen we spreken, welk eten we eten en hoe het land er eigenlijk uitziet want blijkt dat veel Portugezen totaal niet veel weten over waar België ligt en wat ze daar spreken. Ik kon op mijn beurt ook vragen stellen en zelf meer teweten komen over lokaal eten, muziek, bezienswaardigheden en zo veel meer. Ik vond deze les niet alleen heel leerrijk op academisch vlak voor de studenten maar ook op cultureel vlak voor ons allemaal, en wil diegenen in de klas (en deze blog ook zullen lezen) enorm bedanken om mij er bij te hebben.
De dag hierna kwam mijn laboverantwoordelijke naar mij toe en vroeg of ik ooit een sades de leitão mealhada had geprobeerd. Hierop zei ik nee en een uur later om 12 uur kwam ze terug met een zak vol om samen met de rest van het labo op te eten. Een sandes de leitão is een krokkant broodje met geroosterd speen varken en is super lekker. Als dessert had ze ook een doos eclairs mee.
Vervolgens voerde ik ook een bentoniet test uit op wijnstalen. Een bentoniet test; ook wel bekend als een eiwitstabiliteitstest is het toevoegen van bentoniet aan een wijn staal om de onstabiele eiwitten te laten neerslaan zodat je een helderdere wijn uitkomt. Maar hoe werkt het nu echt precies? En waarom duren deze testen vaak lang?
Een eiwitstabiliteit test start altijd met de oenologen die de hoeveelheid en de soort stoffen zal kiezen die worden toegevoegd.
Bentoniet hoort hier altijd bij maar soms worden gelatines van varkens of plant- of dierproteïnen ook toegevoegd voor kleur verandering in de wijn. Bentoniet zelf is een klei mineraal dat makkelijk opzwelt en in veel meer sectoren dan de wijnbouw wordt gebruikt, ze binden samen met onstabiele eiwitten (die de wijn troebel maken waardoor het er niet smakelijk uit ziet) en laten die neerslaan, zo zakken alle onstabiele eiwitten samen met de wijn naar de bodem in het vat. Maar teveel bentoniet toevoegen kan ook zorgen dat de wijn minder smaak heeft, en het is ook duur. Dus een bentoniet test zorgt ervoor dat we het kleinste aantal bentoniet en andere stoffen dat we nodig hebben om de wijn helder te maken exact weten. Deze soort proeven zijn proeven die in één keer direct juist kunnen zijn of het kunnen proeven zijn die honderd keer worden uitgevoerd en nog niet volledig perfect zijn qua combinaties of hoeveelheden. Het laten bezinken van de eiwitten duurt ook twee weken dus de proef één keer doen kost zelfs al veel tijd.
Deze week kwamen er ook wat collega’s van de World of Wine een bezoek brengen aan het labo, ik kon uitleggen wat ik doe in het labo, wat ik bij leer en wat ik zo leuk vindt aan het stad. Woensdag sloot ik ook af door mezelf te trakteren met een restaurantje en daarna te luisteren naar de straat muzikanten aan de oever van de Douro.
Vrijdag avond ging ik samen met wat collegas gaan eten in Taberna de franchesinha waar ik voor de vierde keer in mijn reis een franchesinha at. Het was heel erg leuk maar ik was versleten van de werk week dus ik ging wat vroeger naar huis dan de rest.
Zaterdag genoot ik nog lang van mijn bed en besloot dan rond tien uur een wandelingetje te maken, ik bezocht de binnenstad opnieuw en besloot ook eens te stappen naar de superbok arena en de beroemde tuinen van de Palácio de Cristal die het omringen. De superbok arena is een gigantische groene koepel waarin meerdere verschillende concerten, sportevenementen of zakelijke congressen gehouden kunnen worden. De arena is omring door een heel mooi park vol met fauna en flora zoals ganzen, eenden, pauwen, kippen en nog veel meer; met een fenomenaal uitzicht op de stad en zee.
Ook was er toen ik daar was een podiumpje opgesteld voor enkele kleine bandjes om op te spelen.
Na mijn parkwandeling besloot ik dat ik het wel gezien had en keerde ik te voet terug naar Villa Nova De Gaia over de Luis I brug, maar niet voordat ik nog eens stopte voor wat churro’s.
Dank jullie wel om mijn derde blog te lezen, volgende week komt de aller laatste blog online.
Até Logo!
