Hey, ik ben Hanna Vanderstraete een studente uit 7BL van VABI Roeselare. Ik heb de afgelopen 2 weken mogen doorbrengen met de familie Catteau. Ik verbleef bij de eigenaren van het bedrijf (Patrick en Florence), maar omdat zij nu in de 60 zijn gaan ze bijna op pensioen. Ze hebben wel 3 zonen (Pierre-Henri, Jean-Benoît en François) en een dochter (Anne). Jean-Benoît en Pierre-Henri zullen het bedrijf overnemen en werken hier nu al dagelijks. Ze hebben me 2 weken laten helpen met alles wat ze deden en waren enorm vriendelijk en geduldig met de taal. Patrick en Florence hebben ook 8 kleinkinderen tussen de 0 en 10 jaar oud wat een leuke toevoeging was want ik hou van kinderen en was hun speelkameraadje wanneer ik kon.
Op de foto zie je Patrick, Florence, de vader van Patrick, François, de vrouw van François, Pierre-Henri en ik. Met zo een grote familie was dit het meest dat ik bij elkaar gesprokkeld kreeg om op de foto te gaan.
De vader van Patrick (nu 91 jaar oud) heeft dit bedrijf als kleine boerderij gekocht toen Patrick 12 jaar oud was. Ze zijn toen naar hier in het dorpje Duranville verhuisd en hebben vanaf dan en hebben de rest van hun leven aan het bedrijf toegewijd. De familie heeft hier door de jaren een mooi bedrijf opgebouwd met nu een 220 vleeskoeien van het ras Charolais. Ze hebben ook een 250 hectaren akkerbouw en al de machines om dit land volledig zelf te bewerken.
Dit is voor mij het perfecte stagebedrijf omdat ik zo goed als elke dag met de tractor heb mogen rijden en hoewel ik een groot hart heb voor koeien zijn de tractoren en de akkerbouw toch echt mijn grote passie. De familie is enorm vriendelijk en ik heb mij elk moment enorm welkom gevoeld. Hoewel ik zeer bewust voor Frankrijk heb gekozen spreek ik enkel een basis Frans. Ook hiermee had de familie geen enkel probleem en we leerden elkaar snel genoeg begrijpen. Ze leerde mij met veel geduld hoe ik op de beste manier het veld kon bewerken, alle details over hun teelten en machines, alles over het ras Charolais, de Franse taal en cultuur, en zo veel meer.
Ik ben enorm dankbaar voor deze kans en de familie waar ik terecht ben gekomen. Zaterdag sluit ik mijn stage af, maar de herinneringen aan deze twee weken neem ik voor altijd mee.
